laugardagur
Svo margt ad segja
Loksins kemst eg hingad inn til ad skrifa sma blogg. Tad er ansi mikid buid ad gerast og mer finnst eg vera buin ad vera i burtu i margar vikur, en tad er ekki einusinni komin ein vika.
Tegar vid lentum i Kathmandu tok mjog virngjarnlegt folk a moti okkur inni i flugstodinni. Allt var rolegt, tad var bara ein vel ad lenda tannig ad filingurinn var godur. Vid roltum og sottum toskurnar okkar og forum ut... ta byrjadi gedveikin. Loggur sem visudu ekkur veginn og hellingur af folki med skilti eda bara oskrandi a okkur. Ekki fundum vid manninn sem atti ad saekja okkur tannig ad vid vorum pinu rafandi um, ta hopadist ad okkur folk og loggan turfti ad halda teim fra. Loggan bad okkur um numerid hja teim sem aetladi ad saekja okkur og tegar eg opnadi toskuna til ad finna numerid voru svona 5 karlmenn alveg ofani mer og aetludu allir ad hringja... mer var ekki alveg sama, aldrei kynnst annarri eins agengni. Kallinn okkar kom svo og rolti med okkur ad bilnum auk 5 annarra manna sem vildu allir halda a toskunum okkar. Okkur var trodid inni Suzuki og svo brunad af stad. Brjalud umferd, allir ad flauta a alla og svo beljur og hundar a vappinu.
Kathmandu er ogedslega skitug borg, folk losar ur ruslapokunum sinum a gotuna og ain sem rennur i gegnum borgina er einn rosa stor ruslahaugur. Allar gotur taktar skit og rusli og svo hellinguraf bilum og moturhjolum ad keyra.... en folkid er gott og vill manni bara vel.
Gistiheimilid okkar var fint, var samt hrikalega kalt inni i herberginu og svo er rafmagn bara nokkra klukkutima a dag tannig ad vid turftum ad fara med vasaljos a klosettid.
Hittum svo manninn sem rekur tessi samtok og hann var nu ekki alveg med hlutina a hreynu. Satum inni a skrifstofunni hans med ekkert rafmagn og hann vissi i raun ekkert hvad hann atti ad segja vid okkur. Vid hofum turft ad draga allt uppur honum tvi tad er greinilega ekki naudsynlegt ad gefa of miklar upplysingar. Eyglo er t.d. ad fara i 12 daga gongu en ekki 20 daga eins og allar adrar upplysingar gefa upp.
Fyrsta daginn kom i ljos ad vid attum ad fara i nepolsku kennslu og svo i sightseeing um borgina tegar vid heldum ad vid vaerum ad fara til Pokhara. En tad var ahugaverdur dagur og frodlegur tott nepalskan hafi farid inn um annad og ut um hitt, en eg reyni ad laera a kvoldin.
Daginn eftir akvadum vid ad vera flottar a tvi og fundum skemmtilega litid skituga gotu, skelltum okkur i spa og langtrada sturtu og endudum daginn a finum veitingastad.
I gaermorgun logdum vid af stad til Pokhara kl.7 og komum tangad kl.14:30.... og tetta voru 200km sem vid keyrdum!! Hoppupum stundum uppur saetunum a rutunni tvi vegirnir eru svo hrikalegir. En tetta hafdist allt og vid vorum sottar a rutustodina.
Tar kom enn ein ovissan i ljos. Eg verd ein a munadarleysingjaheimilinu, engir adrir sjalfbodalidar. Tad eru 17 krakkar og ein kona sem talar ekki ensku. Var i pinu sjokki i gaer tar sem tetta er alls ekki tad sem egdi af stad med i upphafi. Hittum krakkana og tau eru audvitad yndisleg, stukku a okkur og aetludu ad eta okkur. Mer fannst tetta allt mjog yfirdrifid og mikid og leid illa yfir tessu i gaer. En i gaerkvoldi kynntu tau sig oll, sungu og donsudu og eru flottir krakkar. Vel upp alin og kurteis, tala fina ensku tannig ad tetta verur allt gott :-)
I morgun for svo Eyglo uppi fjollin til sinnar fjolskyldu sem talar enga ensku, vid forum svo saman i filaferd eftir 3 vikur en naum vonandi ad hittast adur en tad verdur. Eg lek vid krakkana i morgun, forum i fotbolta og sippudum helling i hitanum. Eg er vel sveitt og faeturnar a mer oged tar sem madur er nanast alltaf berfaettur - fer klarlega i fotsnyrtingu adur en eg fer heim. Tau eru i skolanum alla daga nema laugardaga og a eg ad hjalpa til vid heimanamid, tryfa heimilid, leika vid krakkana og gera eitthvad skemmtilegt med teim. Naestu tveir dagar eru reyndar fridagar tar sem tad eru alltaf einherjar hatidir herna.
Maginn hefur ennta sloppid og vonandi verdur tad svoleidis afram. Drekkum viski a morgnana og tokum gerlana a kvoldin. Maturinn er lika otrulega einhaefur her. Hrisgrjon og graenmeti i hadegismat og kvoldmat og svo hunangste a morgnana og kaffinu. Tvaer risa storar maltidir a dag og alltaf tad sama. Krakkarnir eru otrulega duglegir ad borda og tott tau fai somu maltidina tvisvar a dag, alla daga ta eru tau svo takklat og glod og borda med bestu lyst.... her er sko eki kvartad yfir tvi hvad er i matinn. Eg mun hinsvegar sennilega aldrei aftur elda hrisgrjon!!
Annars er allt gott og naestu vikur verda klarlega mjog spennandi og krefjandi :-)
Tegar vid lentum i Kathmandu tok mjog virngjarnlegt folk a moti okkur inni i flugstodinni. Allt var rolegt, tad var bara ein vel ad lenda tannig ad filingurinn var godur. Vid roltum og sottum toskurnar okkar og forum ut... ta byrjadi gedveikin. Loggur sem visudu ekkur veginn og hellingur af folki med skilti eda bara oskrandi a okkur. Ekki fundum vid manninn sem atti ad saekja okkur tannig ad vid vorum pinu rafandi um, ta hopadist ad okkur folk og loggan turfti ad halda teim fra. Loggan bad okkur um numerid hja teim sem aetladi ad saekja okkur og tegar eg opnadi toskuna til ad finna numerid voru svona 5 karlmenn alveg ofani mer og aetludu allir ad hringja... mer var ekki alveg sama, aldrei kynnst annarri eins agengni. Kallinn okkar kom svo og rolti med okkur ad bilnum auk 5 annarra manna sem vildu allir halda a toskunum okkar. Okkur var trodid inni Suzuki og svo brunad af stad. Brjalud umferd, allir ad flauta a alla og svo beljur og hundar a vappinu.
Kathmandu er ogedslega skitug borg, folk losar ur ruslapokunum sinum a gotuna og ain sem rennur i gegnum borgina er einn rosa stor ruslahaugur. Allar gotur taktar skit og rusli og svo hellinguraf bilum og moturhjolum ad keyra.... en folkid er gott og vill manni bara vel.
Gistiheimilid okkar var fint, var samt hrikalega kalt inni i herberginu og svo er rafmagn bara nokkra klukkutima a dag tannig ad vid turftum ad fara med vasaljos a klosettid.
Hittum svo manninn sem rekur tessi samtok og hann var nu ekki alveg med hlutina a hreynu. Satum inni a skrifstofunni hans med ekkert rafmagn og hann vissi i raun ekkert hvad hann atti ad segja vid okkur. Vid hofum turft ad draga allt uppur honum tvi tad er greinilega ekki naudsynlegt ad gefa of miklar upplysingar. Eyglo er t.d. ad fara i 12 daga gongu en ekki 20 daga eins og allar adrar upplysingar gefa upp.
Fyrsta daginn kom i ljos ad vid attum ad fara i nepolsku kennslu og svo i sightseeing um borgina tegar vid heldum ad vid vaerum ad fara til Pokhara. En tad var ahugaverdur dagur og frodlegur tott nepalskan hafi farid inn um annad og ut um hitt, en eg reyni ad laera a kvoldin.
Daginn eftir akvadum vid ad vera flottar a tvi og fundum skemmtilega litid skituga gotu, skelltum okkur i spa og langtrada sturtu og endudum daginn a finum veitingastad.
I gaermorgun logdum vid af stad til Pokhara kl.7 og komum tangad kl.14:30.... og tetta voru 200km sem vid keyrdum!! Hoppupum stundum uppur saetunum a rutunni tvi vegirnir eru svo hrikalegir. En tetta hafdist allt og vid vorum sottar a rutustodina.
Tar kom enn ein ovissan i ljos. Eg verd ein a munadarleysingjaheimilinu, engir adrir sjalfbodalidar. Tad eru 17 krakkar og ein kona sem talar ekki ensku. Var i pinu sjokki i gaer tar sem tetta er alls ekki tad sem egdi af stad med i upphafi. Hittum krakkana og tau eru audvitad yndisleg, stukku a okkur og aetludu ad eta okkur. Mer fannst tetta allt mjog yfirdrifid og mikid og leid illa yfir tessu i gaer. En i gaerkvoldi kynntu tau sig oll, sungu og donsudu og eru flottir krakkar. Vel upp alin og kurteis, tala fina ensku tannig ad tetta verur allt gott :-)
I morgun for svo Eyglo uppi fjollin til sinnar fjolskyldu sem talar enga ensku, vid forum svo saman i filaferd eftir 3 vikur en naum vonandi ad hittast adur en tad verdur. Eg lek vid krakkana i morgun, forum i fotbolta og sippudum helling i hitanum. Eg er vel sveitt og faeturnar a mer oged tar sem madur er nanast alltaf berfaettur - fer klarlega i fotsnyrtingu adur en eg fer heim. Tau eru i skolanum alla daga nema laugardaga og a eg ad hjalpa til vid heimanamid, tryfa heimilid, leika vid krakkana og gera eitthvad skemmtilegt med teim. Naestu tveir dagar eru reyndar fridagar tar sem tad eru alltaf einherjar hatidir herna.
Maginn hefur ennta sloppid og vonandi verdur tad svoleidis afram. Drekkum viski a morgnana og tokum gerlana a kvoldin. Maturinn er lika otrulega einhaefur her. Hrisgrjon og graenmeti i hadegismat og kvoldmat og svo hunangste a morgnana og kaffinu. Tvaer risa storar maltidir a dag og alltaf tad sama. Krakkarnir eru otrulega duglegir ad borda og tott tau fai somu maltidina tvisvar a dag, alla daga ta eru tau svo takklat og glod og borda med bestu lyst.... her er sko eki kvartad yfir tvi hvad er i matinn. Eg mun hinsvegar sennilega aldrei aftur elda hrisgrjon!!
Annars er allt gott og naestu vikur verda klarlega mjog spennandi og krefjandi :-)
